Lubuskie Uniwersyteckie Centrum Onkologii w Zielonej Górze

Widok zewnętrzny Lubuskiego Uniwersyteckiego Centrum Onkologii — kompaktowa, podłużna bryła w kontekście kampusu.

Info

Lokalizacja
Zielona Góra
Rok
2025
Typ
Szpital z Kliniką, Konkurs SARP nr 1057
Klient
Szpital Uniwersytecki im. K. Marcinkowskiego w Zielonej Górze
Program
Onkologia / Torakochirurgia / Chirurgia Ogólna / Med. Nuklearna / Apteka
Powierzchnia
13 000 m² PC
Zespół
Robert Zapała, Julia Wildfeuer, Poltak Pandjaitan
Rola
Współautor

Lubuskie Uniwersyteckie Centrum Onkologii powstaje przy Szpitalu Uniwersyteckim im. Karola Marcinkowskiego w Zielonej Górze — wraz z doposażeniem zakładów patomorfologii i radioterapii. Działka leży w istniejącym kompleksie szpitalnym, między obecnymi budynkami a parkingiem od wschodu.

Program jest złożony: oddziały łóżkowe onkologii, torakochirurgii i otorynolaryngologii, klinika dzienna, chirurgia łącząca się z istniejącym blokiem operacyjnym, patomorfologia i radioterapia. Trzeba pogodzić gęstość programu z czytelnością dróg i środowiskiem sprzyjającym rekonwalescencji — na ograniczonym terenie.

Zamiast wypełniać obrys działki, koncepcja mieści program w zwartej, sześciokondygnacyjnej bryle. Ta jedna decyzja uwalnia południową część terenu na park centralny — bufor między szpitalem a parkingiem, przestrzeń wspierającą rekonwalescencję i czytelne dojście od przystanku oraz parkingu. Park może w przyszłości stać się zielonym rdzeniem całego zespołu. Z tyłu budynku wydzielono dojazd logistyczny i dojście pracownicze.

Strefę wejściową rozdzielono: zachodnią dla pacjentów stacjonarnych (oddziały łóżkowe) i wschodnią dla ambulatoryjnych (klinika dzienna). Układ oddziału jest powtarzalny na kondygnacjach 2–4 (onkologia, torakochirurgia, otorynolaryngologia). Rozdzielone piony komunikacyjne — osobne windy dla pacjentów i personelu, czysta do transportu na chirurgię i brudna do odpadów, gastronomiczno-towarowa — skracają drogi i ograniczają niepotrzebny kontakt. Punkt pielęgniarski leży wprost przy wyjściu z wind; sale intensywnej opieki sąsiadują z dyżurką dla szybkiej reakcji. Poczekalnie kliniczne otwierają się na park.

Oddział chirurgii łączy się z istniejącym centralnym blokiem operacyjnym w budynku C1 na pierwszej kondygnacji, przedłużając drogi czystą i brudną przez system śluz. Pacjent trafia na oddział windą do śluzy, gdzie następuje przygotowanie i zmiana łóżka, a stamtąd na salę pooperacyjną i operacje — sekwencja porządkuje bezpieczeństwo i sterylność.

Widok Ekofuturium od strony ulicy Gdańskiej — prefabrykowana ażurowa fasada i wyższy front-kulminacja.

Poprzedni projekt

Ekofuturium

Urbanistyczna relacja przez negatyw.

European Festival Centre Cameraimage (proj. Baumschlager Eberle) — widok zewnętrzny

Następny projekt

Cameraimage

Wkład pracowni w European Festival Centre Cameraimage to proces BIM i koordynacja — model jako narzędzie organizacji informacji i spójności międzybranżowej na obiekcie kultury projektowanym przez Baumschlager Eberle.